AI υπουργοί/εραστές και η γυάλα με τις μύγες
Του Χάρη Φραντζή Βυθίζομαι στα βάθη του ωκεανού των μορφών με την ελπίδα να κερδίσω το τέλειο μαργαριτάρι του Άμορφου (Ραμπιτρανάθ Ταγκόρ, Λυρικά αφιερώματα, εκδ. Ηριδανός, μτφρ. Κ. Τρικογλίδης) Το τελευταίο διάστημα υπάρχουν δύο συμβάντα που έχουν καταπιαστεί να ερμηνεύσουν δημοσιολογούντες και ακαδημαϊκοί, ακριβώς γιατί από μόνα τους θέτουν σοβαρά ζητήματα για το που πάμε ως κοινωνία. Το πρώτο είναι η πρωτοβουλία της αλβανικής κυβέρνησης να θέσει σε λειτουργία τον πρώτο AI (τεχνητή νοημοσύνη) υπουργό. Σε μια περίοδο που η πλειοψηφία των πολιτών στη χώρα μας (70,4% σύμφωνα με την MRB) δεν εμπιστεύεται το σύστημα και τους θεσμούς, η ιδέα του να «αναλάβει» χαρτοφυλάκιο μια AI εφαρμογή και να έχει εκτελεστικές αρμοδιότητες, φαντάζει ελκυστική σε μερικούς που στοχεύουν να αρχίσει να επανακάμπτει η εμπιστοσύνη στο σύστημα. Το δεύτερο ζήτημα που συζητιέται αφορά το λανσάρισμα, από τον Sam Altman της OpenAI, μιας εφαρμογής τεχνητής νοημοσύνης που θα έχει «προσωπικότητα», θα ...
